लडाखमध्ये चीनी अतिक्रमण आणी त्यास भारताचे प्रत्युत्तर
गेल्या काही दिवसापासून लडाख मध्ये केलेल्या चिनी अतिक्रम्णाला मीडियामध्ये खूप महत्त्व दिले जात आहे परंतु मीडयाचे काही तथाकथित तज्ञ बरोबर माहिती देत नाहीत. त्यांचा सूर असा आहे की चीन बरोबरची आपली आक्रमकता आपल्याला महाग पडेल. 
एवढेच नव्हे तर आपण य़ा भागांमध्ये रस्ते बांधल्यामुळे चीनला राग आला आहे, म्हणून आपण तिथे रस्ते बांधू नये. आपण अमेरिकेच्या जास्त जवळ जातो आहे म्हणून सुद्धा चीनला राग येतो आहे,म्हणुन आपण तसे करू नये. आपण चीनची भारतामध्ये येणारी गुंतवणूक करोना काळात थांबवली म्हणून चीनला राग आलेला आहे. म्हणून त्यांच्या कुठल्याही गुंतवणुकीला मग ती महत्त्वाच्या सामरिक क्षेत्रात /कारखान्यामध्ये असो, त्याला आपण जास्त विचार न करता परवानगी द्यायला पाहिजे. 
वाटाघाटी करा आणि माघार घ्या
एवढेच नव्हे तर चीनच्या विरुद्ध आपण नेहमीच नम्रतेने/दबुन वागायला पाहिजे कारण चीनचे डिफ़ेन्स बजेट हे आपल्या तिप्पट आहे आणि त्यामुळे जर युद्ध झाले तर आपला ते पुन्हा एकदा पराभव करु शकतात. काही सांगतात की युद्ध आपल्याला परवडणारे नाही म्हणून मुकाट्याने वाटाघाटी कराव्या आणि माघार घ्यावी. 
अशा मिळणार्‍या वेगवेगळ्या प्रश्णांना नेमकं कसं उत्तर द्यायला पाहिजे? सध्या भारत-चीन सीमेवरची परिस्थिती नेमकी कशी आहे आणी यापुढे अजून जास्त तणाव निर्माण होऊ शकतो का? तणाव निर्माण झाला तर आपण युद्ध जन्य परिस्थितीला तोंड देण्याकरिता तयार आहोत का? या सगळ्या प्रश्नांची उत्तरे भारतीय जनतेसमोर येणे गरजेचे आहे कारण चीन बद्दल भीतीची भावना अनेकांच्या मनामध्ये असते आणि मुख्य म्हणजे सैन्य नेत्रुत्व आणी सरकार पावले उचलते आहे ती बरोबर आहेत की नाही या सगळ्या पैलूंचा आपण या लेखामध्ये विचार करू.
राष्ट्रीय हिताचे भारत चीन सीमेवरती संरक्षण 
सर्वात प्रथम भारतीयांनी आश्वस्त असावे की सरकारने उचललेली पावले आणि भारतीय सैन्याची आक्रमक कारवाई ही भारताच्या राष्ट्रीय हिताचे भारत चीन सीमेवरती रक्षण केले जात आहे.नेमके काय होते आहे याविषयी  आपण आता चर्चा करू.
भारतीय सैन्य सध्या बॅकफूट'वर आहे का? चीनने खोलवर भारतिय सिमेच्या आत अतिक्रमण केले आहे का आणि त्यांना आत येण्यापासून थांबवणे यामध्ये आपल्याला अपयश आले का?
 उत्तर सरळ आणि साफ़ आहे की भारतीय सैन्याने चिनी आक्रमण लगेचच थांबवले आहे आणि आपले सैन्य नक्कीच बॅकफूटवर नाही.
अतिक्रमणाला पटकन प्रत्युत्तर 
सर्वात महत्त्वाचे आपण या भागात गेल्या पाच वर्षापासून नवीन रस्ते बांधत आहोत. याचा सर्वात मोठा फायदा आहे की याआधी भारत आणि चीन सीमेवर पोहोचण्याकरता रस्ते नसल्यामुळे आपल्या सैन्याला तिथे चीनला प्रत्युत्तर देण्याकरता खूप वेळ लागायचा आणि अनेक वेळा चिनी सैन्य येऊन गेले हे सुद्धा कळायला उशीर लागायचा. परंतु आता या भागात रस्ते बांधले गेल्यामुळे चीनच्या कुठल्याही अतिक्रमणाला पटकन तोंड देणे आपल्याला सोपे झाले आहे. यामुळे अर्थातच चीनची घुसखोरी आपण लगेच थांबू शकतो. नेमके हेच लडाख भागांमध्ये झाले आहे.याच्याशिवाय कलवान खोरे आणि सिक्कीममध्ये डोकुला येथे आपण त्यांना पटकन थांबवू शकलो. त्याला मोठे यश मानायला पाहिजे.
चीनचे सिमेवर आणी भारताशी मानसिक युद्ध 
सध्या नेमके सीमेवरती काय होत आहे? भारत-चीन सीमा ही भारत-पाकिस्तान सीमे पेक्षा पुष्कळ वेगळी आहे. पाकिस्तान बरोबरी एलओसीवरती सतत वेगवेगळ्या शस्त्राने फायरिंग होत असते. तसे इथे होत नाही.मात्र जर दोन्ही सैन्य एकमेकांच्या समोर चिनी सीमेवर ती आली तर एकमेकाला बॅनर दाखवून सांगितले जाते की तुम्ही आमच्या सिमे मध्ये प्रवेश केला आहे. भारत-चीन सीमा अजून सुद्धा रेखांकित करण्यात आलेली नाही कारण चीनला भारत-चीन सीमा विवाद संपवायचा नाही. उलटा याचा वापर करून वेळोवेळी दबाव टाकायच्या आहे ज्याला आपल्याला मानसिक युद्ध किंवा प्रचार युद्ध असे म्हणता येईल. परंतु लक्षात असावे की या चिनी डावपेचाचा भारतीय सैन्यावर ती परिणाम झालेला नाही आणि आपण त्यांच्या दबावा खाली सैन्य आणी सरकार  येत नाही हे गेल्या ६ वर्षात अनेक वेळा सिध्द झाले आहे. हाच कणखर कणा आपण डोकलाम मध्ये दाखवून दिला होता, जिथे चिनी सैन्याला परत जावे लागले. या वेळेच्या सुद्धा स्टँड ऑफ हा काही दिवसांमध्ये नक्कीच सोडवला जाईल परंतु चीन आपल्यावरती जितका जास्त दबाव टाकता येईल तेवढा टाकण्याचा प्रयत्न करेल आणी आपल्या कडुन काही किंमत वसुल करण्याचा प्रयत्न करेल.
भारत-चीन सीमेवरती सैनिकी परिस्थिती 
जर चीनची आक्रमकता अजून वाढली तर आपण चकमकी,छोटे युद्ध  किंवा मोठे युद्ध याकरता आपण तयार आहोत का? 1962 युद्धामध्ये त्यावेळेला असलेल्या भारतीय सैन्या पैकी फक्त एक डिव्हिजन अरुणाचल प्रदेश मध्ये आणि एक ब्रिगेड लडाखमध्ये वापरली गेली म्हणजे त्या वेळच्या असलेल्या सैन्यापैकी आपण पंधरा टक्के सैन्य या युद्धामध्ये वापरलेले नव्हते. या युद्धामध्ये 90 टक्के भारतीय सैन्य आणि शंभर टक्के नौदल आणि हवाई दल लढलेच नाही. हा पराभव सैन्याच्या त्यावेळी असलेल्या राजकीय नेतृत्वाचा होता. त्यानंतर 1967 मध्ये भारत आणि चीनमध्ये नाथुलामध्ये एक चकमक झाली यामध्ये भारतीय सैन्याने शंभरहून जास्त चिनी सैनिकांना मारून चीनला प्रत्युत्तर दिले होते.
1986 मध्ये अरुणाचल प्रदेशच्या सुमडुरोंचु खोऱ्यामध्ये आपण अतिशय आक्रमक प्रत्युत्तर देऊन चीन ला माघार घ्यायला लावली होती. त्यामुळे भारतीय सैन्याच्या शौर्या विषयी नेतृत्वाविषयी किंवा मनोबला विषयी अजिबात काळजी नको. भारतीय सैन्याला युद्धाचा अनुभव आहे जो चिनी सैन्याला अजिबात नाही. 
भारतीय सैन्य हे सीमेवरती तैनात आहे चिनी सैन्य सीमेवरती तैनात नाही. ते केवळ गस्त घालण्याकरता किंवा पेट्रोलिंग करता सीमेवरती येतात .लडाखचा भाग हा 14000 फुटांहून जास्त उंची वरती आहे आणि तिथे सैन्य एकदम पाठवता येत नाही. सैन्याला पहिले 9000 फुटांवरती कमी प्राण वायुमध्ये आणी अतिथंड जागी शाररिक आणी मानसिक तयारी करावी लागते. ही त यारी 7 दिवस चालते.नंतर पुन्हा अकरा हजार फूट उंचीवर हिच तयारी ७ दिवस करावी लागते आणि त्यानंतर पुन्हा सात दिवस 13 हजार फूट उंचीवर हिच तयारी केली जाते. त्यानंतरच सैंन्य लदाखच्या भागांमध्ये युद्ध करता सज्ज असते.भारतिय सैन्याची ही तयारी आहे.
 सिमेवर आणी तिबेटध्ये फारसे चीनी सैन्य तैनात नाही 
चीनने भारत चीन सिमेवर आणी तिबेटध्ये फारसे सैन्य तैनात केलेले नाही आणि युद्धजन्य परिस्थिती निर्माण झाली तर सैन्य त्यांना चीनच्या इतर भागातून आणावे लागेल. यामुळे या भागांमध्ये लगेच सैन्याची तैनाती करणे सोपे नाही आणि जेव्हा चिनी सैन्य चीनमधून तिबेटमध्ये प्रवेश करायला लागेल आपल्याला सॅटॅलाइट आणि विमानाच्या मदतीने त्यांची हालचालीवर लक्ष ठेवता येईल ज्यामुळे आपण सुद्धा आपले अजून जास्त सैन्य इथे तैनात करू शकतो. ची्नने जर त्या भागांमध्ये सैन्याच्या पोस्ट(चौक्या) किंवा लढण्याकरता बँकर्स बनवायचे ठरवले तर त्याला प्रचंड वेळ लागू शकतो. आपले बँकर्स, चौक्या तयार आहेत आणी आपले लढण्याची इतर सामुग्री त्या भागांमध्ये साठवली आहे.चीनला तशी तयारी करण्याकरता पुष्कळ वेळ लागू लागू शकतो. त्यामुळे त्या भागातील आपल्या सीमेच्या रक्षणाची काळजी नसावी. या भागांमध्ये नेमके किती सैन्य तैनात आहे त्यांची क्षमता काय आहे आणि ते कशा पद्धतीने लढू शकतील या प्रश्नांची उत्तरे आपण या पुढच्या लेखामध्ये देण्याचा प्रयत्न करू. या लेखात सैनिकी गुप्ततेचा भंग केलेला नाही.लक्षात असावे या लेखामध्ये दिलेली माहिती ही  माध्यमांमध्ये उपलब्ध आहे ती केवळ एकत्रित रित्या मांडण्यात आली आहे.